NOC, GDY ZAKLĘCIA SIĘ SPEŁNIAJĄ I ROZKWITA CZARODZIEJSKI KWIAT
 
Noc 23 czerwca jest najkrótszą nocą w roku. Wierzy się, że ta noc jest magiczna, zaklęcia i przepowiednie się spełniają, a zioła zebrana na łąkach zyskują specjalną leczniczą moc. Od zamierzchłych czasów w noc przesilenia słońca, nazywaną tu lokalnie świętem rosy, Litwini tańczyli, śpiewali i świętowali do świtu.
 
Świętojańska wrzawa
Niegdyś bałtyccy Litwini obchodzi święto rosy, przynosili ofiary pogańskim bożkom, a kapłanki zapalały ogień na ołtarzach. Wraz z chrystianizacją Litwy uroczystości te zostały utożsamione z dniem Świętego Jana i od tamtej pory święto nosi nazwę Joninės (świętojański). Mimo, że nazwa uległa zmianie, stare zwyczaje, czary i zabawa pozostały takie same.
Corocznie, w najkrótszą noc roku nie zapada ciemność – kiedy słońce gaśnie za horyzontem na zaledwie kilka godzin, Litwę rozświetlają płomienie ognisk wznoszące się ku niebu. Tradycyjnie zwyczaje nocy świętojańskiej są celebrowane w każdej wiosce i mieście, a największe obchody odbywają się w Kierniowie, na wzgórzu Rambynas lub w Janowie (lit. Jonava), uważanym za litewską stolicę Janów i Janin. Tłumy ludzi ubranych w płócienną odzież i przyozdobionych wiankami z polnych kwiatów przybywają tu na obchody, śpiewy i zabawa trwają do rana, wszyscy poszukują kwiatu paproci i tańczą nie szczędząc swoich stóp lub butów.

Znajdź kwiat paproci i zostań jasnowidzem
Za największy cud nocy świętojańskiej uważa się kwiat paproci, rozkwitający o północy. Wierzy się, że szczęśliwcy, którym uda się odnaleźć kwiat paproci, mogą zostać jasnowidzami i czytać myśli innych, poznać wszystkie tajemnice i rozumieć mowę ptaków. Te umiejętności przynoszą szczęście i bogactwo.
 
Zebrane zioła posiadają magiczną moc
Inne wierzenie głosi, że zioła zebrane podczas najdłuższego dnia roku posiadają nadzwyczajne, cudowne moce. Dziewczęta w białych, lnianych ubraniach zbierają dziewięć rodzajów ziół, którymi zdobią mieszkanie, plotą z nich specjalne ozdoby - Kupolė i wianki. Wianki służą nie tylko za ozdobę głowy, ale pomagają wywróżyć przyszłość. Zgodnie z ludowym wierzeniem, zebrane tej nocy zioła, zaczarowane śpiewem kobiet i zaklęciami, nabierają specjalnej mocy uzdrawiającej, a wypijany w ciągu roku napar z nich zapobiega wszelkim chorobom i uśmierza ból.

Tarzanie się w magicznej rosie gwarantuje udane żniwa
Wierzono, że rosa, która pojawia się tej nocy, posiada magiczną moc. W dawnych czasach zbierano ją i podawano krowom do picia, aby dawały więcej mleka. Podlewano nią ogrody, by je użyźnić i zapobiec chwastom.
Wierzono również, że rolnicy, którzy tej noc nago przebiegną przez pola i wytarzają się w porannej rosie, zbiorą większe plony. Uważano, że im lepiej ogień z ogniska palonego na wzgórzu oświetla pola, tym lepsze będą jesienne zbiory.

Wianki z kwiatów wywróżą przyszłą miłość
Niezamężne dziewczęta wykorzystywały wianki do wróżenia ślubu – wianek należało zarzucić na drzewo, ile razy wianek spadał, tyle lat pozostawało do małżeństwa. O północy zakochani puszczali dwa wianki na rzekę lub jezioro. Wierzono, że jeśli wianki odpłyną od siebie, to kochankowie się rozstaną, a jeśli popłyną razem, należy się spodziewać ślubu.
Dziewczętom radzono wykopać przed północą kawałek darni w ogrodzie i sprawdzić rano jaki pojawi się żuk – szary oznaczał, że przyszły mąż będzie prostym, ubogim człowiekiem, wzorzysty , że mąż będzie urzędnikiem lub oficerem, zielony zaś, że dziewczyna wyjdzie za rolnika.
W noc świętojańską młode pary trzymając się za ręce przeskakiwały przez ogniska. Wierzono, że jeżeli uda im się przeszkoczyć razem, czeka ich długie wspólne życie.
 
-4°