WSPANIAŁA STRUKTURA ARCHITEKTONICZNA: KOŚCIOŁY ŚW. ANNY I BERNARDYNÓW
 
Strzeliste wieżyczki, niezliczona ilość łuków, setki ornamentów, zgrabne metalowe drzwi i wiele innych elementów ozdobnych, to kościół Św. Anny. Swoim pięknem, jak głosi legenda, oczarował nawet Napoleona Bonaparte, który tę perłę wileńskiej starówki na dłoni chciał przenieść do Paryża. Kościół Św. Anny wraz ze stojącym obok kościołem Bernardynów to najsłynniejszy gotycki zespół architektoniczny na Litwie.
 
Krótka historia kościoła Św. Anny
Kościół Św. Anny jest jedną z najpiękniejszych, i pewnie najsłynniejszych, budowli w Wilnie. Jest to arcydzieło późnego gotyku, wyróżniające się wyjątkową kompozycją architektoniczną. Przypuszcza się, że świątynia została zbudowana pod koniec XIV w., dla żony wielkiego księcia litewskiego Witolda Anny. Jednak pożar strawił drewnianą konstrukcję kościoła, który później, w 1500 r. odbudowali bracia franciszkanie, jako materiału budowlanego używając cegły.
W ciągu pięciu stuleci kościół praktycznie nie uległ zmianom: ma plastyczny, dynamiczny kształt, doskonałe proporcje, wyrazistość. Przyczyną wdzięku świątyni jest wykorzystanie przy budowie 33 rodzajów cegły. W XIX wieku architekt Nikołaj Czagin zaprojektował dzwonnicę w stylu neogotyckim.
 
 
Sztuka najwyższej klasy
Kościół Św. Anny jest przejawem połączenia najprzeróżniejszych form sztuki i jest dziełem najlepszych mistrzów owych czasów. W wystroju zewnętrznym i wewnętrznym świątyni dominuje gotyk, jednak ołtarze noszą cechy barokowe. Pnące się w górę, lekkie wierzchołki wieżyczek przekazują architektoniczną ideę gotyku – chęć zbliżenia się do Boga.
 
Kościół Bernardynów – przeciwieństwo kościoła Św. Anny
Kościół i klasztor Bernardynów to jedne z największych i najpotężniejszych sakralnych budowli gotyckich w Wilnie, mimo iż od XVII – XVIII w. noszą również cechy renesansu i baroku. Jest to całkowite przeciwieństwo kościoła Św. Anny: utrzymane są w innym stylu, są znacznie większe i bardziej przestronne.
Według legendy, bernardyni głosili tak dobre kazania, że gromadzili tłumy chętnych ich wysłuchania. Właśnie dlatego kościół jest tak duży. Na początku XVI wieku świątynia została włączona w system obronny Wilna, dlatego w ścianach widoczne są otwory strzelnicze.
Osoby zainteresowane sztuką w kościele Bernardynów mają możliwość obejrzenia cennych polichromii z XVI w. i najstarszej znanej na Litwie rzeźby Ukrzyżowanego z XV wieku.  Zwiedzając gotycką dzwonnicę krętymi schodami przez wieżę południowo wschodnią wchodzi się na poddasze kościoła. Jest ono na wysokości 17 metrów. Można tam obejrzeć drewnianą konstrukcję dachu, sklepienia, otwory strzelnicze oraz wspaniałą panoramę Wilna. Widać zarówno Górę Giedymina, Górę Trzech Krzyży, jak i inne świątynie na starówce. Można tu też z bliska zapoznać się ze znajdującymi się od XIX w. na kościelnym balkonie organami.